GEOWŁÓKNINA

 

Charakterystyka i podział

Geowłókniny są produktami tekstylnymi wytwarzanymi metodą klejenia (chemicznie albo termicznie) lub mechanicznego łączenia (igłowania albo przeszywania) luźnego układu (w postaci runa) włókien polimerycznych. W produktach tych najliczniejszą grupę stanowią geowłókniny igłowane wytwarzane z włókien ciągłych lub z włókien ciętych.

Przy jednakowych masach powierzchniowych (wyrażonych w g/m2) geowłókniny  charakteryzują się różną wytrzymałością mechaniczną, porowatością i wodoprzepuszczalnością - w zależności od rodzaju zastosowanych włókien (PP, PES; włókna ciągłe lub cięte) i procesu obróbki (kalendrowanie).

            Geowłókniny do zastosowań jako warstwy filtracyjno-ochronne i drenażowe muszą spełniać dwa podstawowe kryteria hydrauliczne; wodoprzepuszczalności i kolmatacji.

Współczynnik wodoprzepuszczalności geowłókniny powinien być znacznie większy od współczynnika wodoprzepuszczalności gleby lub gruntu chronionego. Kryterium kolmatacji dotyczy porowatości geowłókniny i uziarnienia gruntu, a szczególnie spełnienia podstawowego warunku, aby drobne ziarna gruntu nie powodowały kolmatacji czyli uszczelniania materiału filtracyjnego względnie zamulania drenażowego.

 Do zastosowań w zakresie inżynierii i ochronie środowiska geowłókniny są wytwarzane głównie z włókien polipropylenowych lub poliestrowych.

            Geowłókniny polipropylenowe i polietylenowe (poliolefinowe) charakteryzują się dużą wytrzymałością mechaniczną i bardzo dobrą odpornością biologiczną i chemiczną. Wadą tych geowłóknin jest mała odporność na promieniowanie słoneczne UV, co powinno być brane pod uwagę głównie przez wykonawców robót na otwartych przestrzeniach (należy geowłókniny polipropylenowe przykrywać). Środkiem zaradczym jest uodpornienie produktów na działanie promieniowania poprzez stosowanie w produkcji dodatkowych środków, co jednak wyraźnie podwyższa koszty wytwarzania. Bardzo dobrą odpornością na działanie promieni UV charakteryzują się geowłókniny poliestrowe, ale słabą stroną geowłóknin poliestrowych jest ich niższa wytrzymałość mechaniczna i osłabienie przy kontakcie z alkaliami  (np. cementem).

Stosując geowłókniny osiągamy znaczne wydłużenie żywotności naszych konstrukcji, zwiększenie wytrzymałości i znacznie lepsze odwodnienie w porównaniu do tradycyjnych metod.

 

 Główne funkcje geowłóknin to:

separacja i odwodnienie gruntu,

wzmocnienie gruntu,

drenaż budynków i obiektów inzynierskich,

filtracja dachów "zielonych",

usztywnienie ścieżek w ogródkach,

drenaż ogrodów,

stabilizacja podbudów parkingów i podjazdów,

stablizacja i zabezpieczenie stawów i oczek wodnych,

stabilizacja wałów i nasypów.

 

Obszary zastosowań geowłóknin

 

1.DROGI, TARASY, PARKINGI, DOJAZDY DO GARAŻY

Piasek pozostaje czysty, a powierzchnia gładka i równa, płytki nie chwieją się.

 

 

 

 

 

2.DRENAŻ PIWNIC

Drenaż piwnic nie zostaje zamulony, woda jest odprowadzana, mury piwnic pozostają suche.

 

 

 

 

 

 

3.ROWY ODWADNIAJĄCE

Drobne cząstki zostają zatrzymane, żwir pozostaje czysty i nie ulega zamuleniu.

 

 

 

 

 

 

4.OCZKA WODNE

Folia jest chroniona, nie ulega uszkodzeniu; oczko pozostaje szczelne.

 

 

 

5.BASENY

Folia jest chroniona, nie ulega uszkodzeniu; basen przez długi czas pozostaje szczelny. Dzięki mechanicznym właściwościom geowłóknin , drogie materiały, takie jak folie i geomembrany, są chronione przed uszkodzeniami przez korzenie lub ostre kamienie. W razie potrzeby - przy dużych obciążeniach - geowłóknina może zostać ułożona podwójnie. Wokół domu wciąż jest wiele do upiększania i unowocześniania. Prace te powinny sprawiać radość i przyjemność.

 

 

 

 

6.BOISKA, PLACE ZABAW, PLACE DO JAZDY KONNEJ

Warstwa ochronna nie miesza się z drenażem, zachowana jest pierwotna grubość warstwy i chronione są kopyta końskie.

 

 

 

 

JEŚLI JESTEŚ ZAINTERESOWANY LUB OCZEKUJESZ PORADY - PISZ LUB ZADZWON, A NASZ PRZEDSTAWICIEL WSZYSTKO CI WYJASNI I PRZEDSTAWI OPTYMALNE ROZWIĄZANIE 

<< Powrót